Donderdag 18 juni 2009 lieten we Bititi sterilliseren. We hadden geen plannen meer om met haar te fokken. Omwille van de kans op baarmoederhalskanker lieten we haar opereren. Na de operatie gingen we haar halen. Toen we thuis kwamen ging ze in haar mand liggen. Na een uurtje ging het heel slecht met haar. We besloten om onmiddellijk terug naar de dierenarts te gaan. Maar het kwaad was al geschied. Haar laatste adem was in ons huis. Omdat ze zo sterk was, gaf ze geen indicatie van pijn.

De dierenarts gaf naderhand  (bij de sectie) zijn fout toe. Na de eierstokken werd ook haar baarmoeder weggehaald. Een ader werd niet goed dichtgemaakt waardoor ze leegbloede. Dus op haar laatste krachten kwam ze nog naar huis om bij ons te kunnen zijn. Gelukkig heeft ze niet geleden.

Nu is er een groot leeg gat in ons leven. De liefde en het plezier dat we van haar kregen zal nooit vervangen kunnen worden. Ze is nu gecremeerd en is terug thuis, waar ze hoort. Zodat ze nog steeds bij ons kan zijn. In onze harten zal ze altijd verder blijven leven en vanuit het Walhalla zal haar geest over ons waken.

 Remember our love

I was chosen today,
I'm learning to fly.
The world took me away
but please don't you cry.

And i chose you today,
to try and be strong.
So please don't you cry
and don't say i'm gone

When you're feeling alone
just remember our love
I'm up near the stars
looking down from above.

Remember our love
in a moment jou'll see
that i'm still here beside you,
when you're thinking of me

Rust zacht lieve Biti

Foto's: vader Aldo en moeder Tessa.